In One Second brengt de gelauwerde regisseur Zhang Yimou een visueel sterke en ontroerende ode aan film, herinnering en menselijkheid. Tegen de achtergrond van de Chinese Culturele Revolutie ontsnapt een man uit een werkkamp om één flits van zijn dochter op film te zien.
Regie: Zhang Yimou – Speelduur: 104 minuten
Cast: Yi Zhang, Haocun Liu, Wei Fan, …
Genre: drama – Originele taal: Chinees (Mandarijn)
One Second is een Chinees drama, uitgebracht in 2020 maar nu pas te zien in de bioscoop – enkele dagen voor de film in première ging op het filmfestival van Berlijn, werd de voorstelling afgelast wegens technische problemen. Chinese films hebben al jaren te kampen met strenge regels en het is dus niet ondenkbaar dat censuur de echte reden was. Een nieuwe, goedgekeurde versie – één minuut korter dan de eerder aangekondigde versie en enkele re-shoots met cast en crew later – maakte dat deze film pas een jaar na de oorspronkelijke releasedatum uitgebracht kon worden.
Een gevangene (Zhang Yi) uit een werkkamp ontsnapt om een filmjournaal te kunnen bekijken waarin zijn dochter een paar seconden te zien zou zijn. Hij heeft haar al jaren niet meer gezien en enkele beelden van haar betekenen alles voor hem. Het propagandajournaal “Heroic Sons and Daughters” wordt voor films vertoond in de bioscopen; het is het begin van zijn zoektocht naar die paar fragmenten uit een nieuwsbericht.
Tocht door de Gobiwoestijn
One Second speelt zich af in de Gobiwoestijn in Noordwest-China tijdens de Culturele Revolutie, die begon in de jaren zestig en duurde tot midden jaren zeventig. Een man ontsnapt uit een werkkamp, waar hij als dwangarbeider op een boerderij werkt. Zijn ontsnapping heeft maar één doel: een filmrol bemachtigen waar zijn dochter op te zien zou zijn. Hij kan zijn dochter niet opzoeken, want dat zou haar toekomst in gevaar brengen. Enkele minuten voor hij de rol kan bemachtigen wordt die voor zijn neus weggegrist door het weesmeisje Liu (Liu Hoacun). Zij zorgt voor haar broertje en wil voor hem een lamp maken, de 35mm filmstrip is ideaal om een lampenkap te maken en zal mooie schaduwbeelden geven wanneer hij het licht aandoet. De man heeft niet alle moeite gedaan om te ontsnappen uit het werkkamp om dan te wijken voor dit weesmeisje.
Ondertussen zit een heel dorp op de filmrollen te wachten, want de nieuwe film is de attractie waar iedereen zich op verheugt – films waren één van de weinig culturele ervaringen die beschikbaar waren voor het Chinese volk. De filmoperateur, die iedereen in het dorp Mr. Movie noemt, wacht vol ongeduld op zijn levering. De achtervolging tussen de man (waarvan de naam niet genoemd wordt) en Liu brengt hen uiteindelijk tot in het dorp, maar door hun roekeloosheid zijn de filmrollen uit hun doos gevallen en door het zand meegesleurd, waardoor ze onbruikbaar lijken. Mr. Movie, die zijn eer als filmoperateur wil redden, probeert de film voorzichtig terug op te rollen, te wassen en te drogen in de hoop hem weer in goede staat te krijgen, zodat de vertoning kan doorgaan.
One Second: Aanklacht tegen het communisme
Bij de eerste beelden van de film merk je al dat regisseur Yimou Zhang een goed oog voor het medium heeft: hij brengt elke scène voortreffelijk in beeld, met een fijn gevoel voor humor. One Second is een humane en ontroerende film, alsook een sterke aanklacht tegen het harde communisme. Het kat-en-muisspel oogt misschien wat gedateerd, maar verder is de samenwerking tussen Zhang Yi en Liu Hoacun nagenoeg perfect.
De film geeft duidelijk weer waar de hoofdpersonages naar op zoek zijn. De man die zich vastklampt aan een leven dat hem ontnomen is en het meisje dat haar broertje een beter leven wil geven dan dat zij ooit had. Het zoeken naar de spreekwoordelijke naald in de hooiberg krijgt hier een diepere betekenis. Deze film heeft dan ook terecht enkele awards gewonnen, waaronder de Asian Film Award voor beste regisseur en de Golden Elm Award voor beste film. Regisseur Zhang zit ondertussen niet stil: na Yi Miao Zhong (One Second), werkt hij al aan enkele nieuwe filmprojecten.
One second lijkt een ode aan de vroegere 35mm celluloidfilm; dit medium bestaat nog, maar wordt op grote schaal vervangen door digitale media – als tradioneel opgeleid fotograaf kan ik de ouderwetse manier wel appreciëren en bracht deze film leuke herinneringen boven. Regisseur Zhang is een meester in zijn vak en brengt schitterende cinematografie en krachtig gemonteerde beelden. Ik heb nog niet veel Chinese films gezien en ik moest dan ook wennen aan de taal en hoe er in het Chinees erg veel woorden gebruikt worden om heel weinig te zeggen. Ik vermoed dan ook dat er heel wat nuances verloren gaan in de vertaling. Naar westerse normen lijkt Chinese film enigzins gedateerd maar doet zeker niet af aan de acteerprestaties en het uitstekende eindresultaat.
aeyenah 