De ophef tijdens het Filmfestival van Venetië en het recente nieuws uit San Sebastián over het gebrek aan interviewmogelijkheden heeft me aan het denken gezet.
In de berichten die ik ontving, klinkt bezorgdheid over de toekomst van filmjournalistiek. Maar ik denk dat we iets belangrijks uit het oog verliezen: een filmfestival draait in de kern niet om ons, de journalisten. Het draait om film, om cinema — en bovenal om de liefde en passie voor het medium. Natuurlijk zijn interviews met sterren en filmmakers essentieel voor veel journalisten. Deze gesprekken helpen films ook te promoten en bieden context. Het gebrek hieraan heeft directe gevolgen voor de carrières van journalisten en ik begrijp die bezorgdheid.
Toch mogen we niet vergeten waar een filmfestival werkelijk om draait: de films zelf en het publiek dat uitkijkt naar nieuwe meesterwerken. In de beginjaren waren festivals nauwelijks gericht op media of interviews; de rol van de pers was beperkt. Pas met de toenemende aanwezigheid van beroemdheden groeide ook de media-aandacht, wat leidde tot de publiciteitsmachine die we nu kennen.
Als recensent voor een kleiner magazine sta ik vaak aan de zijlijn bij grote interviews en exclusieve gesprekken. Maar die interviews zijn nooit de reden geweest waarom ik dit vak koos. Ik hou van cinema en voor mij draait een filmfestival nog steeds om de liefde voor film — niet om de glamour of de verhalen die ik niet kan verkopen omdat ik die ene ster niet kon interviewen.
Dit gezegd zijnde, begrijp ik dat interviews belangrijk zijn voor de promotie van films. Ze geven het publiek een kijkje achter de schermen en zetten onbekende talenten in de schijnwerpers. Maar misschien is dit juist het moment om te heroverwegen hoe de filmjournalistiek zich kan ontwikkelen, zonder afhankelijk te zijn van traditionele methoden zoals junkets en persconferenties.
Wat als we onze focus zouden verleggen naar de verhalen achter de films en de creatieve processen, zelfs zonder directe toegang tot de grote namen? Hoe kunnen we als journalisten het gesprek over films gaande houden, ook als de gebruikelijke wegen ons worden ontzegd?
Onze uitdaging blijft om te laten zien waarom cinema ertoe doet. Niet de glamour drijft ons, maar de liefde voor de verhalen die verteld worden.
aeyenah 