In het decor van een Braziliaans kuststadje ontvouwt zich in Motel Destino een drama vol verlangen, macht en wraak. Regisseur Karim Aïnouz betovert met rauwe cinematografie, indringend kleurgebruik en een sfeer die onder de huid kruipt.
Regie: Karim Aïnouz – Speelduur: 115 minuten
Cast: Iago Xavier, Nataly Rocha, Fábio Assunção …
Genre: Erotiek, Thriller – Originele taal: Portugees
Een tropisch kuststadje in Brazilië: de zon schijnt onophoudelijk, de zee ruist loom tegen het zand, de nachten zijn warm en onrustig. In deze broeierige setting ligt Motel Destino, een plek waar mensen komen en gaan, en waar geheimen zich ophopen. De nieuwe film van Karim Aïnouz speelt zich grotendeels af binnen dit motel, waar jaloezie en machtsstrijd langzaam maar zeker aan de oppervlakte komen drijven.
Karim Aïnouz, geboren in Ceará, is een Braziliaanse filmregisseur en scenarist met een diverse filmografie. Zijn debuutfilm Madame Satã (2002) werd vertoond in de sectie Un Certain Regard op het Filmfestival van Cannes. Daarna volgden onder meer O Céu de Suely (2006) en Viajo Porque Preciso, Volto Porque Te Amo (2009), waarin zijn fascinatie voor identiteit en verlangen al duidelijk zichtbaar werd. Met A Vida Invisível (2019) brak hij definitief door: de film won Un Certain Regard en werd geselecteerd als de Braziliaanse inzending voor de Oscar voor Beste Internationale Film.
Een laatste kans, een verkeerde afslag
In een kustplaatsje in Ceará, Brazilië, droomt de jonge Heraldo (Iago Xavier) van een beter leven. Hij werkt voor een lokale drugsbaas, maar hoopt in de stad een eigen bedrijf te beginnen. Zijn baas denkt daar echter anders over: voordat Heraldo mag vertrekken, moet hij samen met zijn broer nog één laatste klus klaren – geld innen van een Fransman. De avond voor de afspraak loopt het echter mis. In Motel Destino beleeft Heraldo een vurige nacht met een onbekende vrouw, die hem vervolgens berooft. Daardoor komt hij te laat op de afspraak met zijn broer – met fatale gevolgen.
Wanhopig en platzak keert hij terug naar het motel. Hij weet eigenares Dayana (Nataly Rocha) te overtuigen hem te laten blijven in ruil voor klusjes. Terwijl hij steeds meer opgaat in het leven daar, ontstaat er een zinderende spanning tussen hem en Dayana, die vastzit in een liefdeloos huwelijk met de egoïstische Elias (Fábio Assunção). Wat begint als onschuldig geflirt, mondt uit in een gevaarlijke driehoeksverhouding waarin verlangen, macht en wraak elkaar op de hielen zitten.
Een film die ademt via sfeer en kleur
De opbouw van Motel Destino is geslaagd. Het verhaal ontspint zich binnen een sfeer die voortdurend onder hoogspanning staat – de dreiging is nooit ver weg. Het motel zelf is een rusteloze plek: op de televisie speelt constant luide porno, gekreun en geschreeuw klinken door de dunne muren, en beveiligingscamera’s houden alles en iedereen in de gaten. De geluidsmontage is indrukwekkend: het achtergrondgeluid blijft voortdurend aanwezig en draagt bij aan de sfeer, zonder ooit storend te worden of de dialogen te overstemmen.
Wat deze film echt bijzonder maakt, is de cinematografie. Aïnouz kiest bewust voor een korrelige textuur die de rauwheid van het verhaal versterkt, maar toch scherp en helder oogt. Het kleurgebruik is krachtig en uitgesproken: een palet van rood, groen en blauw domineert het beeld, aangevuld met visioenen met felle neonlichten. Die visuele keuzes zorgen niet alleen voor sfeer, maar vormen de onderstroom van de film. Zonder dit uitgekiende kleurenschema zou Motel Destino veel van zijn intensiteit verliezen; het draagt de film, versterkt de thematiek en laat elke scène spreken. Niet voor niets komt dit kleurenspel ook terug in de poster.
Ook de acteerprestaties zijn uitstekend. Nataly Rocha zet een krachtige Dayana neer: scherp en direct, zonder masker. Iago Xavier overtuigt als Heraldo, een jonge dromer die wanhopig probeert te ontsnappen aan zijn verleden en de beperkingen van zijn omgeving. Fábio Assunção speelt Elias als een man die volledig opgaat in zijn onderneming – het motel – en daarbij totaal voorbijgaat aan de noden van zijn vrouw. Terwijl hij seksspeeltjes inkoopt en plannen maakt om de “service” te verbeteren, negeert hij het leven dat recht onder zijn neus afbrokkelt.
Motel Destino is bovenal een film die het moet hebben van sfeer en stijl. De cinematografie en het kleurgebruik dat Aïnouz oproept, tillen deze erotische thriller ver boven het gemiddelde uit. Zonder die visuele kracht zou het verhaal – dat bij momenten zeer voorspelbaar verloopt – minder indruk maken. De sterke acteerprestaties en het beklemmende decor zorgen ervoor dat je blijft hangen. Met Motel Destino levert Aïnouz een stijlvaste film af die beklijft, ondanks enkele narratieve zwaktes.
aeyenah 