De Braziliaanse film The Blue Trail vertelt het verhaal van Tereza, een 77-jarige vrouw die weigert zich neer te leggen bij haar lot.
Regie: Gabriel Mascaro – Speelduur: 86 minuten
Cast: Denise Weinberg, Rodrigo Santoro, Miriam Socarrás, Adanilo …
Genre: drama – Originele taal: Portugees
The Blue Trail, geregisseerd door Gabriel Mascaro en geschreven met Tibério Azul, combineert dystopisch drama met subtiele humor en het avontuurlijke ritme van een roadmovie. In deze toekomstwereld hoeven families niet langer voor hun ouderen te zorgen, waardoor senioren in speciale kampen terechtkomen. Tegen die achtergrond ontvouwt zich een verhaal dat somber van thematiek is, maar opmerkelijk licht aanvoelt dankzij Tereza, wiens kracht en humor het verhaal dragen. Ik zag The Blue Trail tijdens Film Fest Gent.
Gabriel Mascaro is een Braziliaanse regisseur en scenarioschrijver, bekend van films als Neon Bull, Divine Love en August Winds. Neon Bull werd door de New York Times uitgeroepen tot een van de Top 10 Beste Films van 2016. Zijn nieuwste film, The Blue Trail, ging in première tijdens Berlinale 2025. In een interview lichtte Mascaro toe: “The Blue Trail is een film over het recht om te dromen, met een oudere protagonist die weigert het lot te accepteren dat iemand anders, in dit geval de staat, voor haar heeft uitgestippeld. Ik wilde een film maken als een ode aan vrijheid, waarin een rebelse zeventiger omgaat met haar dreigende opsluiting in een seniorenkolonie, en laat zien dat het nooit te laat is om nieuw betekenis in het leven te vinden.”
Nooit te laat
Het is nooit te laat om je dromen te volgen, besluit Tereza. Maar op haar 77ste krijgt ze een schokkend bericht: wanneer ze thuiskomt van haar werk, verneemt ze dat ze naar de kolonie moet. Officieel is dit een plek waar ouderen hun laatste jaren zorgeloos kunnen doorbrengen – een gebaar van dankbaarheid, volgens de overheid. Voor Tereza voelt het echter als deportatie.
In plaats van zich neer te leggen bij deze opgelegde levensfase, kiest ze voor avontuur. Ze besluit te ontsnappen en een lang gekoesterde wens te vervullen: de wereld vanuit een vliegtuig zien. Zo begint haar bijzondere reis door de Amazone, vastbesloten haar vrijheid terug te winnen en haar eigen pad te volgen, ondanks haar leeftijd.
Van controle naar verwondering
The Blue Trail schetst een wereld in detail: een maatschappij waarin ouderen systematisch worden weggevoerd, zodat de jongere generatie ongestoord aan zichzelf kan denken. Voor de senioren is het geen vrije keuze. Patrouilles halen weggelopen ouderen op, terwijl sommigen door hun medeburgers worden verraden. Zo worden ouderen officieel uit de samenleving uitgesloten, ondanks hun jarenlange inzet en loyaliteit. Dit beeld roept associaties op met een dictatuur die haar burgers manipuleert via slogans en radioberichten. Het feit dat zulke rigide systemen ook mensen treffen zoals Tereza, die helemaal geen hulp nodig heeft, laat zien hoe kwetsbaar individuen zijn binnen allesomvattende structuren. Dit vormt een van de meest indringende punten van de film.
Toch is The Blue Trail geen droevig drama of politieke thriller. Gabriel Mascaro voegt juist een flinke dosis ironie en subtiel bijtende humor toe, waardoor het verhaal luchtig blijft en vol verrassingen zit. Tereza fungeert als charmante heldin; haar ontmoetingen onderweg leiden tot onverwachte wendingen en kleine wonderen, prachtig vertolkt door een uitstekende cast. Zo verdwijnt de zwaarte van de oorspronkelijke wereld en maken momenten van geluk en verwondering hun intrede. De film oogt mooi en poëtisch; de beelden maken Tereza’s reis voelbaar en bijzonder.
The Blue Trail is een film die ik onverwacht zag, terwijl ik tussen twee voorstellingen wat tijd had. Het bleek een aangename verrassing: het verhaal, de vertolkingen en de rijke verbeelding van de filmmaker blijven bij. De prachtige natuurbeelden en de originele vertelstijl maken van The Blue Trail een indrukwekkende film. Een aanrader die nieuwsgierig maakt naar de andere films van Gabriel Mascaro.
aeyenah 