8 vragen aan Zahia El Saman

Foto © Zahia El Saman

Voor deze reeks interviews heb ik 8 vragen gekozen als eerbetoon aan de iconische 8mm-camera, waarbij ik dieper inga op de visie en passie van elke filmmaker/acteur.

Zahia El Saman is schrijfster, journaliste en filmmaker met een passie voor storytelling, vooral in horror en thriller. Ze schreef en regisseerde de kortfilm Gameover.

Is er een film uit je kindertijd die je liefde voor cinema heeft aangewakkerd, of is dat iets wat langzaam is ontstaan?
Mijn liefde voor film begon eigenlijk heel speels: met The Muppets. De creativiteit, humor en levendigheid daarvan trokken me als kind al de wereld van verhalen in. Wat begon als plezierige verwondering, groeide langzaam uit tot een echte passie voor cinema en storytelling.

Welke filmmaker inspireert je het meest en wat bewonder je aan hun werk?
Christopher Nolan inspireert mij het meest. Vooral The Dark Knight-trilogie heeft mijn kijk op film enorm beïnvloed. Ik bewonder hoe Nolan grootschalige actie combineert met morele complexiteit en psychologische diepte. Zijn films tonen dat entertainment ook intellectueel én emotioneel kan zijn.

Als je je eigen filmfestival zou organiseren, welk type films zou je dan willen vertonen en waarom?
Ik zou zonder twijfel een horrorfilmfestival organiseren. Horror is voor mij één van de meest veelzijdige en gedurfde filmgenres: het biedt ruimte voor spanning, symboliek, maatschappelijk commentaar en visuele creativiteit.

Wat voor mij heel belangrijk is: ik zou bewust extra ruimte geven aan vrouwelijke horrorregisseurs. Hun perspectieven worden nog steeds te weinig gezien binnen het genre, terwijl ze vaak vernieuwende, diepe en verrassend originele verhalen vertellen

Wat is een uitdaging die je als filmmaker/acteur hebt ervaren, en hoe heb je deze overwonnen?
Een grote uitdaging was het vinden van mijn eigen stem. In het begin probeerde ik te veel te lijken op de filmmakers die ik bewonderde. Pas toen ik durfde te experimenteren, risico’s te nemen en mijn eigen intuïtie te volgen, ontdekte ik wie ik als maker écht ben.

 Kun je een moment beschrijven op de set dat je altijd zal bijblijven?
Tijdens een shoot waarin we één cruciale scène precies bij het eerste ochtendlicht moesten draaien, viel alles perfect samen: de stilte, de focus van de crew, het spel van de acteurs en de timing van het licht. Dat korte, bijna magische moment herinnert me eraan waarom dit vak zoveel voldoening geeft.

Als je de kans kreeg om een film te maken over je eigen leven, welk genre zou het dan zijn en wie zou je spelen?
Het zou waarschijnlijk een avontuurlijke tragikomedie worden vol onverwachte wendingen, humor en momenten van groei. Wie mij zou spelen? Iemand met warmte, wat eigenzinnigheid en een gevoel voor timing. Paul Dano zou een interessante keuze zijn.

Wat zijn je drie favoriete films aller tijden, en wat maakt deze zo bijzonder voor jou?

The Breakfast Club — een tijdloze film over identiteit, verbondenheid en gezien worden. De eenvoud is precies de kracht.

Mr. Bean’s Holiday — pure, ongefilterde humor. Het laat zien dat je met weinig woorden een wereld kunt scheppen die iedereen begrijpt.

The Dark Knight — voor de morele gelaagdheid, de intensiteit en de manier waarop Nolan het superheldengenre heruitvond.

Als je één levensles aan de lezers zou willen meegeven, wat zou dat dan zijn?
Wees niet bang om te veranderen. De mooiste stappen in het leven ontstaan vaak op momenten waarop je even uit balans bent,  juist daar begint groei.