Een leven, een fragment, in film. Welke momenten worden uitvergroot, welke verdwijnen buiten beeld? Films over bekende figuren dragen altijd die druk met zich mee: ze tonen geen leven, maar een keuze. Fuori is gebaseerd op een kort moment uit het leven van de Italiaanse actrice en schrijfster Goliarda Sapienza.
Filmmaker Mario Martone vertrekt vanuit de biografie van Goliarda Sapienza, maar kiest nadrukkelijk niet voor een chronologisch levensverhaal. De film focust op één episode uit Sapienza’s leven – haar korte periode in en rond de gevangenis – en brengt deze minder als feitelijke reconstructie en meer als een innerlijke, emotionele beleving.
Regie: Mario Martone – Speelduur:116 minuten
Cast: Valeria Golino – Matilda De Angelis – Elodie …
Genre: drama – Originele taal: Italiaans
Binnen en buiten de gevangenis
Na haar vrijlating uit de gevangenis staat Goliarda Sapienza met lege handen op straat. Een mislukte juwelenroof heeft haar niet alleen drie maanden vrijheid gekost, maar ook elke vorm van houvast. Werk vindt ze niet en haar schrijven lijkt geen plaats meer te hebben in de maatschappij waarin ze probeert terug te keren.
De film beweegt zich voortdurend tussen heden en verleden. In fragmenten keren we terug naar 1980, naar de gevangenis van Rebibbia, waar Goliarda drie maanden opgesloten zat. Daar zien we hoe ze een band opbouwt met Roberta. Een relatie die voortdurend van vorm verandert: soms zorgend en moederlijk, dan weer erotisch of confronterend. Ook buiten de gevangenis blijft die verbondenheid bestaan. Wanneer Roberta vrijkomt, zoekt Goliarda haar opnieuw op en brengt ze steeds meer tijd met haar door. In plaats van aansluiting te vinden bij de maatschappij die haar afwijst, klampt ze zich vast aan de vrouwen die ze in de gevangenis heeft leren kennen.
Schoonheid of realiteit
De film ademt een uitgesproken Italiaanse sfeer. Rome in de jaren tachtig wordt met veel oog voor detail en stijl tot leven gebracht: locaties, licht en kleurgebruik maken Fuori visueel mooi. Zelfs de gevangenisscènes ogen opvallend zonnig en licht: een open binnenplaats, vrouwen die hun eigen kledij dragen, korte rokjes en bikinitopjes, gelach en geflirt. Die beelden zijn esthetisch verzorgd, maar missen wel een gevoel van echtheid, je krijgt een geromantiseerd beeld. Zelfs dramatische scènes blijven hierdoor afstandelijk en ogen te netjes.
Goliarda Sapienza had ongetwijfeld een boeiend en gelaagd leven, maar in deze film wordt dat gereduceerd tot een eerder vlak en leeg bestaan. Hoewel Sapienza in werkelijkheid slechts vijf dagen gevangen zat – een detail dat op zich geen probleem hoeft te zijn – voelt het oneerlijk dat haar literaire werk volledig buiten beeld blijft. Negen jaar werkte ze aan haar boek, een engagement dat nochtans een rijke invalshoek had kunnen bieden voor een portret. Het gebrek aan aandacht voor haar schrijverschap wekt de indruk dat filmmaker Martone bewust kiest voor sfeer boven inhoud, terwijl er nochtans meer dan genoeg materiaal was voor een diepgaander verhaal.
Fuori is een visueel verzorgde film met overtuigende acteerprestaties en een aangename sfeer. Maar de vorm overheerst de inhoud. Het verhaal blijft vlak en mist diepgang, waardoor de film meer indruk maakt door hoe hij eruitziet dan door wat hij vertelt. Het roept de vraag op waarom de film expliciet de naam van Goliarda Sapienza draagt; zonder die context had het net zo goed een fictief verhaal over vrouwelijke verbondenheid kunnen zijn. Fuori blijft daardoor tussen twee intenties hangen: als sfeervolle fictie is deze film ok, maar als interpretatie van Sapienza voelt het niet goed.
aeyenah 