Tien gedachten tijdens het kijken van L’enfant d’en haut

Ik hou van recensies schrijven, en ook van de korte mini-recensies die ik op Facebook plaats. Maar in deze rubriek probeer ik eens iets anders: tien spontane gedachten, gewoon zoals ze tijdens het kijken in mij opkomen.

  • Ik heb een zwak voor doordacht kleurgebruik, en deze film weet exact welke toon hij wil raken.
  • Léa Seydoux bewijst opnieuw waarom ze zo’n magnetische aanwezigheid heeft.
  • “Je suis seul” – een zin die pijnlijk efficiënt het bestaan van Julien samenvat.
  • Overleven is hier een kwestie van vindingrijkheid, niet van keuze.
  • Die onthulling komt hard binnen; koude rillingen.
  • Het acteerwerk van deze jongen is rauw, ongepolijst en daardoor des te geloofwaardiger.
  • Veerkracht houdt een kind overeind, maar vult geen gemis.
  • De regie is schitterend; elk shot voelt doelbewust gekozen.
  • Een sobere blik op een droevig bestaan.
  • Verwoestend, krachtig en zonder twijfel het bekijken waard.

Regie: Ursula Meier – Speelduur:  97 minuten
Cast: Léa Seydoux, Kacey Mottet Klein, Martin Compston …
Genre: drama – Originele taal: Frans

L'enfant d'en haut