Rental Family van regisseur Hikari is op het eerste gezicht een warme, bijna luchtige film, maar onder het zachte oppervlakte schuilt toch wel een heftig thema. De film balanceert tussen feelgood en melancholie en vertelt uiteindelijk een verhaal over eenzaamheid en de manier waarop mensen steeds verder van elkaar verwijderd raken.
Regie: Hikari – Speelduur: 109 minuten
Cast: Brendan Fraser, Takehiro Hira, Mari Yamamoto …
Genre: drama – Originele taal: Japans, Engels
De film speelt zich af in Japan, waar een bedrijf inspeelt op een groeiend maatschappelijk probleem: sociale isolatie. Mensen kunnen er acteurs inhuren om tijdelijk een rol in hun leven te spelen: een familielid, een partner, een gast op een bruiloft of zelfs iemand die een begrafenis bijwoont. Het idee klinkt bijna komisch, maar de film laat zien hoe schrijnend de behoefte aan menselijke nabijheid eigenlijk is.
Centraal staat Phillip Vanderploeg, een Amerikaanse acteur die in Japan woont. Zijn acteercarrière loopt niet zoals gehoopt en hij neemt werk aan bij zo’n verhuurbedrijf. Hij wordt ingehuurd om leegtes in het leven van anderen op te vullen: een vaderfiguur, een vriend, een aanwezige op belangrijke momenten.
Hikari kiest voor een sobere, eenvoudige filmstijl. Er zijn geen grote visuele uitspattingen; de focus ligt volledig op de mensen en hun verhalen. De film schakelt soepel tussen lichte, soms humoristische momenten en scènes die ongemakkelijk of pijnlijk eerlijk aanvoelen. Daardoor laat de film zich moeilijk in één genre plaatsen. Het verhaal volgt geen strak patroon; het voelt alsof het leven zelf zich ontvouwt, zonder duidelijke richting of oordeel.
De film vertelt de kijker niet wat goed of fout is, maar laat wel een ongemakkelijke conclusie achter: in een wereld waarin we steeds individualistischer worden, lijken we menselijke verbondenheid soms te vervangen door iets dat je kunt huren of kopen. Het idee dat iemand betaald wordt om een deel van je leven tijdelijk op te vullen, is tegelijk absurd en tragisch.
Fraser speelt Phillip met een opvallende zachtheid. Zijn personage balanceert voortdurend tussen professioneel afstand houden en oprechte empathie. Naarmate zijn werk persoonlijker begint aan te voelen, vervaagt de grens tussen acteren en werkelijk leven. Juist in die twijfel ligt de kracht van zijn rol: een man die niet altijd meer weet wanneer hij speelt en wanneer hij zichzelf is.
Rental Family is geen film die schreeuwt om aandacht, maar een film die langzaam groeit en raakt.
aeyenah 