
Alpha van Julia Ducournau speelt zich af in een grauwe Franse stad waar een raadselachtig virus rondwaart dat zich via bloed overdraagt. De gevolgen zijn huiveringwekkend: besmette mensen verstenen letterlijk. Alpha’s alleenstaande moeder werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis en wordt dagelijks geconfronteerd met de aftakeling van haar patiënten. Wanneer de dertienjarige Alpha na een nachtelijk feestje thuiskomt met een kater én een tatoeage, slaat de angst bij haar moeder dan ook direct toe.
Regie: Julia Ducournau – Speelduur: 128 minuten
Cast: Tahar Rahim, Golshifteh Farahani, Melissa Boros …
Genre: drama, horror – Originele taal: Frans
Ducournau bewijst opnieuw dat ze een regisseur met lef is. Met haar uitgesproken visie weet ze zowel in scenario als regie consequent een beklemmende sfeer neer te zetten. Alpha is een psychologisch drama waarin body horror en familierelaties op een subtiele manier in elkaar grijpen. Waar haar eerdere werk, zoals Raw, vaak explicieter en shockerender was, kiest ze hier voor suggestie, wat de film een hypnotiserende kracht geeft.
De cinematografie is indrukwekkend en ook het camerawerk en de belichting versterken het gevoel van isolatie en dreiging. De acteerprestaties zijn sterk. Tahar Rahim, Golshifteh Farahani en Melissa Boros geven overtuigende en gelaagde vertolkingen, maar op sommige momenten voelde ik een zekere emotionele afstand. Het lijkt alsof de film je soms opzettelijk laat worstelen wat zowel frustrerend als intrigerend is. Deze afstand versterkt het surrealistische gevoel van de film: je weet niet altijd hoe je je moet voelen of of er enige logica zit in de chaos.
Alpha is geen gemakkelijke film, maar voor wie houdt van visueel gedurfde, complexe cinema biedt Ducournau opnieuw een onvergetelijke ervaring. Ik zag Alpha op streamingsdienst Sooner.











