Muziek is een vast onderdeel van ons levenspad, vanaf de eerste herinneringen in de kindertijd. Ieder van ons draagt zijn eigen muzikale achtergrond met zich mee, gevormd door de plek waar je geboren bent en de tradities van je streek. The History of Sound van Oliver Hermanus vertelt een verhaal over muziek, liefde en het leven.
Regie: Oliver Hermanus – Speelduur: 129 minuten
Cast: Paul Mescal, Josh O’Connor, Hadley Robinson …
Genre: drama – Originele taal: Engels
Oliver Hermanus, geboren in 1983 in Zuid‑Afrika, is bekend om zijn films die intieme verhalen vertellen over liefde, identiteit en emoties. Eerder zag ik al zijn fantastische film Living, met Bill Nighy in de hoofdrol. Toen ik de poster en trailer van The History of Sound zag, sprak deze film me meteen aan: de beelden en sfeer beloofden een nostalgisch, intiem verhaal, iets waar Hermanus zo goed in is.
Liefde en liederen
Het is liefde op het eerste gezicht wanneer Lionel (Paul Mescal) en David (Josh O’Connor) elkaar ontmoeten. Lionel brengt zijn jeugd door op een kleine boerderij in Kentucky, waar het leven draait rond hard werken en muziek. ’s Avonds worden traditionele volksliederen gezongen en zijn uitzonderlijke zangtalent bezorgt hem uiteindelijk een studiebeurs voor het conservatorium in Boston. Daar, ver weg van zijn thuis, hoort hij op een avond in een bar onverwacht een lied uit zijn geboortestreek. Het nummer wordt gezongen door David, en zo begint een ontmoeting die hun levens blijvend zal veranderen.
Tussen beide mannen ontstaat snel een sterke band, maar de Eerste Wereldoorlog verscheurt Europa. Lionel wordt door zijn slechte zicht gespaard van militaire dienst, terwijl David wordt opgeroepen en naar het front vertrekt. Jaren later woont Lionel opnieuw op de boerderij van zijn ouders wanneer hij een brief van David ontvangt. David nodigt hem uit om hem op nieuwjaarsdag 1920 te ontmoeten op een treinstation. Samen willen ze op reis trekken door het noordoosten van de Verenigde Staten om traditionele liederen te verzamelen en op te nemen.
Melancholie en meesterlijke acteerprestaties
The History of Sound ademt een heerlijk ouderwetse sfeer. De film wordt gedomineerd door warme, bruine tinten en een rustige, trage vertelstijl die perfect aansluit bij het nostalgische karakter van het verhaal. Alles voelt intiem en klein: de treinreizen, dorpen en rokerige cafés. De focus ligt niet alleen op de muziek die Lionel en David verzamelen, maar ook op wat onuitgesproken blijft tussen hen.
De traditionele ballads vormen het kloppende hart van de film. Ze gaan over verlies, verlangen en afscheid, en versterken de emotionele lading van hun liefde; een liefde die zich afspeelt in een tijd waarin homoseksualiteit nog een taboe was. Toch voelt The History of Sound doorheen de hele speelduur te zwaar aan. Er hangt een constante sfeer van pijn, afstand en gemiste kansen. Situaties ontsporen, gevoelens blijven onuitgesproken en geluk lijkt telkens net buiten bereik. Dat maakt de film soms emotioneel vermoeiend, de melancholie overheerst net iets te veel.
De film steunt vooral op de sterke prestaties van de hoofdrolspelers. Paul Mescal en Josh O’Connor leveren beiden indrukwekkend ingetogen prestaties. Met weinig woorden weten ze complexe emoties over te brengen. Hun blikken, lichaamstaal en stemveranderingen vertellen vaak meer dan dialogen ooit zouden kunnen. Alles wat ze zeggen lijkt meerdere lagen te bevatten; zelfs stilte wordt betekenisvol. De chemie tussen hen voelt natuurlijk, kwetsbaar en hartverscheurend overtuigend.
The History of Sound is een film die tegelijk ontroert en soms frustreert. De melancholische sfeer en het trage tempo versterken de emotionele impact, maar de constante zwaarte wordt zelden doorbroken. Dankzij de sterke acteerprestaties van Paul Mescal en Josh O’Connor bleef ik geboeid en voelde het verhaal waardevol om te volgen. Het is een film die je raakt, maar ook zwaar op je gaat wegen.
aeyenah 