Een religieuze beweging die een leven van spirituele zuiverheid nastreefde, maar het krijgen van kinderen niet toestond, lijkt gedoemd om snel te verdwijnen. Toch trok de Shakersbeweging in de achttiende eeuw duizenden volgelingen. De gemeenschap ontstond in Engeland als een afsplitsing van de Quakerbeweging. Officieel noemden ze zichzelf de United Society of Believers in Christ’s Second Appearing, maar al snel werden ze bekend als “Shakers”, verwijzend naar hun extatische diensten vol zang, dans en religieuze vervoering. Vandaag zijn er nog slechts enkele leden over. In The Testament of Ann Lee vertelt regisseur Mona Fastvold het waargebeurde verhaal van de vrouw die aan de basis van deze beweging stond.
Regie: Mona Fastvold – Speelduur: 105 minuten
Cast: Amanda Seyfried, Lewis Pullman, Thomasin McKenzie …
Genre: biografie, drama – Originele taal: Engels
Schrijver en regisseur Mona Fastvold raakte gefascineerd door de profetieën van Ann Lee en besloot haar uitzonderlijk levensverhaal naar het scherm te brengen. Voor het scenario werkte ze samen met haar man Brady Corbet, met wie ze eerder het veelgeprezen The Brutalist schreef. Waar Corbet bij die film de regie op zich nam, is het ditmaal Fastvold zelf die plaatsneemt in de regisseursstoel.
Van volgeling tot profeet
Manchester, achttiende eeuw. Ann Lee groeit op in een groot gezin en komt als jonge vrouw in contact met de Shaking Quakers, een religieuze groep die hun naam dankt aan de extatische dansen tijdens hun diensten. Onder leiding van Jane en haar man raken de gelovigen tijdens bijeenkomsten in een soort religieuze vervoering, waarbij ze zingen en dansen om hun zonden van zich af te schudden. Ann voelt zich meteen aangetrokken tot deze gemeenschap.
Niet lang daarna ontmoet ze de smid Abraham en trouwen ze al snel. Hun huwelijk brengt echter weinig geluk. Vier zware bevallingen en het verlies van al haar kinderen laten diepe sporen na. Voor Ann voelt dit lijden als Gods straf voor haar zondige natuur. Op een dag krijgt ze een openbaring: een zuiver leven met God is volgens haar alleen mogelijk wanneer men volledig afstand doet van seksualiteit en in celibaat leeft. De Shakers geloven haar verhaal en zien in haar de wedergeboren Jezus Christus. Vanaf dat moment noemen ze haar “Moeder”.
Ann Lee’s overtuigingen roepen echter veel weerstand op. In Engeland wordt ze vervolgd en gevangen genomen. Toch blijft ze vasthouden aan haar visie en leidt ze uiteindelijk haar volgelingen naar Amerika, waar ze hopen een nieuwe religieuze gemeenschap op te bouwen.
De kracht van Moeder Ann
Dat Ann Lee, door haar volgelingen vereerd als “Moeder Ann”, een fascinerend historisch figuur is, staat buiten kijf. Haar weg naar spirituele verlichting werd herhaaldelijk op de proef gesteld, en het verlies van haar vier kinderen laat diepe sporen na. The Testament of Ann Lee laat zien hoe uitzonderlijk het was dat een vrouw in de achttiende eeuw uitgroeide tot leider van een religieuze beweging. De film toont bewondering voor Lee’s veerkracht en vastberadenheid, maar schetst haar ook als een dominante leider die weinig ruimte laat voor discussie. Wie haar leer niet volgt, hoort er simpelweg niet bij.
Amanda Seyfried vertolkt deze complexe rol overtuigend. Haar zachte zang sluit naadloos aan bij het beeld van een vermeende verlosser en versterkt de uitstraling van het personage. De film kiest voor de vorm van een musical, wat logisch is gezien het centrale belang van muziek en dans binnen de Shakers. De choreografie is zorgvuldig uitgewerkt, de muzikale momenten brengen de religieuze extase krachtig over, en de combinatie van historische scènes en muzikale nummers werkt hypnotiserend. Ook decors en kostuums zijn tot in de kleinste details verzorgd, wat bijdraagt aan de geloofwaardige historische sfeer.
Fastvold brengt de religieuze overtuigingen en excessen van de beweging met respect en nuance in beeld. Ze toont begrip voor Ann Lee’s zoektocht naar verlichting, zonder de overtuigingen van de sekte aan het publiek op te dringen.
The Testament of Ann Lee is een sterke, zorgvuldig gemaakte film met weinig tekortkomingen. Toch blijft het hoofdpersonage op persoonlijk vlak moeilijk om sympathie voor te voelen. De film maakt begrijpelijk hoe Ann Lee tot haar overtuigingen kwam, maar roept tegelijk vragen op over hoe ver ze haar volgelingen in haar radicale visie wist mee te trekken.
aeyenah 