L’étranger van François Ozon is zo’n film die me volledig weet mee te slepen. Ik besef dat dit een “arty” project is, maar geef mij Benjamin Voisin in de hoofdrol en de sfeer die Ozon neerzet, en ik ben volledig mee. De film is een adaptatie van de roman L’Étranger van Albert Camus, en hoewel het niet de eerste verfilming is, voelt deze versie bijzonder aan.
Regie: François Ozon – Speelduur: 122 minuten
Cast: Benjamin Voisin, Rebecca Marder, Pierre Lottin
Genre: drama – Originele taal: Frans
De keuze voor zwart-wit werkt voortreffelijk en brengt Algiers in de vroege jaren ’40 overtuigend tot leven. Het verhaal is beroemd en bekend: Meursault (Benjamin Voisin) woont als werknemer in het bezette Algiers, een stad waar Arabieren en Fransen ongelijk worden behandeld. Na de begrafenis van zijn moeder, waar hij nauwelijks emotie toont, begint hij een vluchtige relatie met de mooie Marie (Rebecca Marder) en raakt hij verstrikt in de problemen van zijn louche en gewelddadige buurman (Pierre Lottin). Uiteindelijk leidt een snikhete dag op het strand tot een fatale confrontatie: Meursault wordt gearresteerd nadat hij op een Arabier heeft geschoten die zijn vriend bedreigde.
Ozons aanpak werkt omdat hij de kern en de sfeer van Camus’ verhaal trouw blijft. De film is elegant en formeel, met een sterk esthetisch kader dat het filosofische thema van het boek versterkt. Benjamin Voisin en Rebecca Marder leveren indrukwekkend subtiele prestaties. Het is misschien een film die op het eerste gezicht literair aanvoelt, maar juist die kwaliteit maakt dat ik hem keer op keer opnieuw wil bekijken.
aeyenah 