Met Truly Naked levert Muriel d’Ansembourg haar debuut als langspeelfilmregisseur af. De film belicht op een intieme en confronterende manier de spanningen binnen een nogal ongebruikelijke thuissituatie. Alec, een tiener, en zijn vader Dylan runnen samen een eerder ongewoon bedrijfje. Terwijl Alec op zijn nieuwe school probeert opnieuw te beginnen, richt Dylan zich op de uitbreiding van hun zaak, in een poging de financiële problemen waarin ze zich bevinden het hoofd te bieden.

Met Truly Naked levert Muriel d’Ansembourg haar debuut als langspeelfilmregisseur af. De film belicht op een intieme en confronterende manier de spanningen binnen een nogal ongebruikelijke thuissituatie. Alec, een tiener, en zijn vader Dylan runnen samen een eerder ongewoon bedrijfje. Terwijl Alec op zijn nieuwe school probeert opnieuw te beginnen, richt Dylan zich op de uitbreiding van hun zaak, in een poging de financiële problemen waarin ze zich bevinden het hoofd te bieden.

Voor de opkomst van het internet circuleerde pornografie vooral binnen een beperkte kring, via tijdschriften, louche filmzaaltjes en video’s. Hoewel het aanwezig was, bleef het sterk afgeschermd en discreet, zeker jongeren hadden er nauwelijks toegang toe. Met de digitale revolutie veranderde dat drastisch. Het internet doorbrak dit en maakte alles niet alleen eenvoudiger toegankelijk, maar ook alomtegenwoordig.

Waar niemand je kent​

Voor Alec en zijn vader draait alles rond het familiebedrijf: pornofilms maken. Sinds de dood van zijn moeder is Alec, een stille en introverte tiener, steeds meer in die wereld verzeild geraakt. Waar zijn vader Dylan voor de camera staat, neemt Alec achter de schermen een steeds belangrijkere plaats in: hij regisseert, monteert en houdt zo het geheel draaiende.

Wanneer ze verhuizen naar een nieuw appartement aan zee, ver weg van hun leven in Londen, kijkt Alec uit naar deze nieuwe start. Een omgeving waar niemand hem kent en waar niemand weet wat ze precies doen. Maar al snel wordt alles ingewikkelder. Voor een schoolopdracht over internetverslaving moet Alec een onderwerp voorstellen aan de leerkracht. Wanneer hij zijn antwoord in de klas deelt, lachen zijn medeleerlingen als hij zegt: “pornoverslaving”. De leerkracht vindt dit nochtans relevant en koppelt hem aan klasgenoot Nina om het onderwerp verder uit te werken. Vanaf dat moment kruisen hun werelden elkaar, en begint voor Alec een nieuw hoofdstuk waarin zijn leven thuis en op school langzaam met elkaar in botsing komen.

De verhouding tussen Dylan en Alec​

Truly Naked gaat geen onderwerp uit de weg. In de openingsscène zien we de met goudverf beschilderde pornoacteurs Dylan en Lizzie terwijl ze samen met Dylans tienerzoon Alec achter de camera een scène filmen. De film introduceert daarmee meteen een gezinsrelatie die problematisch is en mogelijk zelfs uitbuitend. Toch laat Truly Naked zich niet zomaar vastpinnen op deze interpretatie. Dylan wordt voorgesteld als een vader die zijn werk ziet als een noodzakelijke bron van inkomen voor het gezin. Tegelijkertijd wordt duidelijk dat hij blind is voor de mate waarin hij afhankelijk is geworden van Alec, die een cruciale rol speelt in het draaiende houden van het bedrijf.

Alec wordt gekarakteriseerd als introvert en gevoelig, maar bevindt zich in een situatie waarin privéleven en werk niet meer van elkaar te scheiden zijn. De onderneming, in hun appartement, is nauw verbonden met de dominante, weinig reflectieve houding van de vader. Hierdoor ontstaat een intrigerende maar ook ongemakkelijke observatie van een alledaagse routine. De film suggereert een omgeving waarin schaamte en taboe grotendeels afwezig zijn, zonder dit expliciet te problematiseren.

Nina is veel kritischer over pornografie dan Alec en vormt zo een noodzakelijk tegengewicht voor zijn kijk. Naarmate de twee dichter naar elkaar toegroeien – en Nina ontdekt wat er zich in het appartement afspeelt – verdwijnt het schoolproject langzaam naar de achtergrond. Hun relatie komt steeds meer op de voorgrond. Zo leren twee jonge mensen stap voor stap zichzelf en elkaar beter kennen. De enscenering en cameravoering zijn bijzonder sterk, met een zorgvuldig en subtiel gebruik van de handcamera. Zelfs in de meest delicate scènes behoudt de film een duidelijke controle over toon en ritme, waardoor je wel wordt betrokken, maar nooit wordt overweldigd.