Voor deze reeks interviews heb ik 8 vragen gekozen als eerbetoon aan de iconische 8mm-camera, waarbij ik dieper inga op de visie en passie van elke filmmaker/acteur.
Christophe Stienlet is een Belgisch acteur die bekend werd als Bartje in het kinderprogramma Schuif Af en daarnaast tal van rollen speelde in onder meer Familie, Flikken, Thuis en Wittekerke. Naast zijn werk op tv is hij ook actief in het theater, en was hij ook te zien in Foute Vrienden.
Is er een film uit je kindertijd die je liefde voor cinema heeft aangewakkerd, of is dat iets wat langzaam is ontstaan?
Zonder enige twijfel – Raiders Of The Lost Ark (Indiana Jones 1). In mijn schoolagenda moesten we schrijven (want de Sint ging langskomen en moest dat uiteraard weten voor in zijn ‘grote boek’) wat we later zouden willen worden. Ik heb daarop geschreven: Indiana Jones. Ik was nog net geen 10 jaar en was helemaal weg van die film (nu nog steeds). Vele jongens schreven politieagent of brandweerman. Maar ik schreef Indiana Jones op omdat ik dat wou spelen. Ik ben nooit van mening veranderd – acteur is wat ik wilde worden. Ik heb even geflirt met de gedachte om minister te worden, maar ik kan iedereen geruststellen: dat gaat niet gebeuren. Alhoewel… 😉
Welke filmmaker inspireert je het meest en wat bewonder je aan hun werk?
Ik weet dat je hier als acteur moet uitpakken met namen als Lynch, Kurosawa of Eisenstein. Ik heb filmgeschiedenis gestudeerd aan de VUB en ik heb vele films móéten zien, terwijl ik dacht: waarnaar ben ik hier nu in godsnaam aan het kijken? De regisseur die mij het meest heeft geraakt, en ik moet zeggen dat hij dit nog steeds blijft doen, is Steven Spielberg. Hij heeft me al zo vaak doen dromen, wenen, lachen, genieten. Kijk naar welke stijlen deze man allemaal heeft aangepakt, en steeds met grote klasse. Hij maakte E.T., Jurassic Park, Hook en andere fantasyfilms, maar tegelijkertijd ook The Color Purple, Schindler’s List en Saving Private Ryan, die je bij de strot pakken. Catch Me If You Can, The Terminal, films met een traan en een glimlach. Alles kan deze man maken, en dan heb ik het nog niet over de filmtechnische dingen die hij op de kaart heeft gezet. Ik wacht op de eerste Star Wars-film, geregisseerd door Spielberg. Die vind ik nu al goed.
Als je je eigen filmfestival zou organiseren, welk type films zou je dan willen vertonen en waarom?
Er bestaan al zoveel filmfestivals, en vaak met voorspelbare “winnaars”. Als het maar donker is; het moet regenen en iemand móét drugs nemen. Nu worden de ‘woke’-onderwerpen vooral naar voren geschoven. Garanties op succes bij de jury. Maar de ‘avonturenfilm’, die krijg je minder en minder te zien. En dan heb ik het niet over superheldenfilms of James Bond. Maar films met een held(in) die de wereld aankan, en tegelijkertijd worstelt met romantische problemen. Ja, je voelt Indiana Jones weer dichterbij komen… Dat soort films, daar wordt steeds neerbuigend naar gekeken, terwijl het een verdomd moeilijk ding is om te maken. Het evenwicht moet steeds goed zitten tussen actie, verhaal, muziek en vele andere factoren. Ik word er goedgezind van.
Wat is een uitdaging die je als filmmaker/acteur hebt ervaren, en hoe heb je deze overwonnen?
Het feit dat vele regisseurs en producers nog steeds zeggen “Ik zie je graag bezig, maar ja, je blijft Bartje van Schuif Af” is een frustratie die ik waarschijnlijk steeds zal moeten meedragen. Beetje pijnlijk ook. Maar aan die regisseurs zeg ik: wees nu eens bezig met je vak. Alleen in Vlaanderen bestaat dat probleem. Ergens anders denken ze wel: dat is een acteur die een rol speelt.
Hier bén je een kinderfiguur, een sekssymbool, een drama-acteur (die blijkbaar ook automatisch komisch kan zijn – wat niét klopt), enz. Louis Talpe ontsnapt hieraan (ben ik overigens blij om), maar hij heeft dan ook een serieuze sixpack 😉
En dus nee – ik heb dit nog steeds niet overwonnen. Spijtig genoeg. Ik geef de strijd niet op, maar blijf wel realistisch.
Kun je een moment beschrijven op de set dat je altijd zal bijblijven?
Hier ga ik toch even terug naar mijn “Wittekerke”-periode. Ik droeg een rastafari-pruik en was een wereldreizende playboy die even het vertrouwen van het personage Elke (gespeeld door Hilde Gijsbrechts) had gewonnen via manipulatie e.d. Zij had op een bepaald moment ‘het licht’ gezien en begon haar eigen rastafariharen te knippen. Maar dit moést dus lukken in één take, er was namelijk maar één pruik. Tijdens de repetities verliep alles vlot. Bij de opname had ik geen idee meer wat ik moest zeggen. We zijn toen beiden beginnen improviseren en gelukkig is Hilde een superprofessioneel iemand die wel wist waar we naartoe moesten fietsen. Maar ik heb toen alle temperaturen gevoeld die een mens kan voelen in minder dan een minuut. Bovendien had ik, na het eten van soep ’s middags, de hele toilet ondergekotst. Met mijn pruik op – niet gemakkelijk. Sorry voor het beeld hierbij, maar die ploeg was fantastisch. Over mijn Schuif Af-periode heb ik ontelbare verhalen… en over de Foute Vrienden – die ga ik ooit, onverwacht, nog eens liggen hebben!
Als je de kans kreeg om een film te maken over je eigen leven, welk genre zou het dan zijn en wie zou je spelen?
Het wordt sowieso een avonturenfilm en niemand anders dan mijn zoon Tristan kan dit spelen. Ik blijf het ontkennen als vader, maar het is een spiegel. Hij heeft al vele leuke dingen mogen doen (Vloglab, Familie, …) en is een zeer goede acteur. Mijn jongste zoon Juneau zou wel eens een supergoede stand-upcomedian kunnen worden. Ja, mijn leven is niet gemakkelijk thuis. 😉
Wat zijn je drie favoriete films aller tijden, en wat maakt deze zo bijzonder voor jou?
Ik ga op de eerste plaats 2 films zetten, omdat ik ze niet apart kan bekijken: The Godfather en The Godfather 2. Alles klopt. Cast, verhaal, muziek, kledij, alles… Eén groot meesterwerk van Coppola. En als je de verhalen achter de schermen leest — prachtig verhaal.
Op de tweede plaats zet ik In The Name Of The Father van Sheridan. Een waargebeurd verhaal dat me echt aanspreekt. Ik moet ergens een Ier zijn geweest, ooit in een vorig leven. Maar hoe daar wordt gespeeld, pure klasse. En die sfeer, die muziek ook, wauw!
En op de derde plaats ga ik een totaal andere richting uit: The Empire Strikes Back — voor mij de beste Star Wars-film ooit gemaakt. De intrede van één van de meest interessante personages: Boba Fett (kwam wel al even piepen in de eerste, maar als figurant). De relatie tussen Solo en Leia die vorm krijgt. Yoda doet zijn intrede. En dan die indrukwekkende AT-AT-tuigen… ja, sorry — de nerd in mij neemt even over.
Als je één levensles aan de lezers zou willen meegeven, wat zou dat dan zijn?
Er zijn zoveel levenslessen te geven, maar zeker niet door mij. Ik ben zelf, ook op mijn 52e, nog aan het leren. Een tip die voor mij wel werkt (en ik zondig er vaak tegen): doe uw ogen wijd open, uw oren ook. Kijk, luister. Het gebeurt allemaal rond jou. En… verzamel iets. Strips, speelgoed, filmposters, … iets. Het brengt zoveel vreugde met zich mee en je hebt steeds een doel: zoeken naar dat ene ding dat je nog niet hebt. Het sparen, het koesteren… zalig!
aeyenah 