Ontdek in Roofman hoe humor en sympathie botsen met misdaad in dit waargebeurde verhaal over een opvallend vriendelijke overvaller.
Regie: Derek Cianfrance – Speelduur: 120 minuten
Cast: Channing Tatum, Kirsten Dunst, Juno Temple, Peter Dinklage …
Genre: komedie – Originele taal: Engels
Hoe sympathiek kan een overvaller eigenlijk zijn? Roofman laat je twijfelen aan je moreel kompas. Ik had nog nooit van Jeffrey Manchester gehoord, maar zijn verhaal, hoe ongelooflijk het ook klinkt, is waargebeurd. In de jaren ’90 brak hij via het dak meerdere McDonald’s-filialen binnen en gijzelde daarbij zijn slachtoffers, maar bleef toch opvallend vriendelijk. Na tientallen overvallen wordt hij opgepakt en veroordeeld tot 45 jaar maar Roofman laat zich niet zomaar tegenhouden.
Roofman is geregisseerd door Derek Cianfrance, bekend van onder meer Blue Valentine, The Place Beyond the Pines en The Light Between Oceans. Na deze films heeft Cianfrance bijna negen jaar geen speelfilm meer geregisseerd, op een paar korte films na. Zijn eerdere werk staat bekend om intense karakterstudies en complexe relaties. Deze focus is ook in Roofman terug te zien: Cianfrance transformeert een misdaadverhaal tot een humoristisch portret dat je geweten in vraag stelt.
Van McDonald’s tot Toys ‘R’ Us
Jeffrey Manchester (Channing Tatum) is een gescheiden vader van drie kinderen en zit diep in de financiële problemen. Wanneer zijn dochtertje verjaart, kan hij niet de fiets voor haar kopen die ze zo graag wilde. Wanhopig en op zoek naar een snelle oplossing, bedenkt hij een gewaagd plan: McDonald’s-filialen beroven door ’s nachts via het dak binnen te dringen en tot de ochtend te wachten tot de kassa’s voor hem open gaan. Opvallend genoeg blijft hij altijd vriendelijk en beleefd tegen de medewerkers. Na tientallen overvallen wordt hij tenslotte opgepakt en veroordeeld tot 45 jaar gevangenisstraf.
Na vier jaar weet Jeffrey op ingenieuze wijze te ontsnappen en verbergt hij zich maandenlang in een Toys ‘R’ Us-winkel. ’s Nachts dwaalt hij door de gangpaden, observeert de medewerkers en ontdekt hun geheimen. Vooral de winkelmanager Mitch (Peter Dinklage) valt op: gemeen, hebzuchtig en egoïstisch. Ondertussen kruist Jeffrey het pad van Leigh (Kirsten Dunst), een gescheiden moeder van twee dochters die erg actief is in haar kerk. Wanneer Jeffrey een tas vol gestolen speelgoed naar de kerk brengt, wordt hij onverwacht meegesleurd in een dienst en diner. Een romance bloeit op tussen hem en Leigh, die niets weet van zijn ware identiteit.
Channing Tatum in topvorm
Roofmans verhaal klinkt zo absurd dat je bijna niet kunt geloven dat het echt gebeurd is. De manier waarop Jeffrey Manchester zich maandenlang schuil hield is ongelooflijk, en de film vertaalt dit naar een setting waarin humor de boventoon voert. Je gaat van Channing Tatums personage houden, maar blijft tegelijkertijd bewust van het feit dat wat hij doet fout is.
Tatum levert in Roofman een van zijn sterkste prestaties tot nu toe en toont zijn veelzijdigheid volledig. Zijn chemie met Kirsten Dunst werkt uitstekend: zij heeft een positieve invloed op Jeffrey. Dunst weet met subtiele charme het verhaal op te fleuren, terwijl Peter Dinklage opvalt als de strenge, hebzuchtige Toys “R” Us-manager. Zijn personage is hilarisch in zijn arrogantie: streng tegen personeel, maar zelf nauwelijks indrukwekkend in het leven.
Het script voelt soms wat slordig aan, vooral omdat de nadruk duidelijk ligt op het creëren van een feelgoodfilm. Regisseur Derek Cianfrance lijkt een zo breed mogelijk publiek te willen aanspreken; charismatische boeven zijn immers vaak publiekslievelingen. Daardoor komt de tragische kern van het verhaal minder goed uit de verf: een man met kinderen die zijn gezin in de steek laat om fastfoodketens te overvallen. Door de focus op humor en charme voelt de balans tussen tragedie en komedie op sommige momenten zoek.
Toen ik aan Roofman begon, wist ik eerlijk gezegd niet wat ik moest verwachten. Zwarte komedie, biografie, misdaad, drama, muziek, historisch en romantiek – op IMDb staan zoveel genres dat ik het moeilijk kon inschatten. De poster benadrukte vooral het komische aspect: Channing Tatum met een roze zwemband, een grote teddybeer, een Ninja Turtles-shirt én een wapen tegen een knalgele achtergrond. Na de film blijf ik met gemengde gevoelens achter. Het verhaal van Roofman is krachtig en fascinerend, maar misschien had ik dit verhaal liever op een andere manier verteld gezien. Los van die kanttekening is Roofman vermakelijk, vlot en leuk. Een publiekstrekker die je met een goed gevoel achterlaat.
aeyenah 