Filmrecensie: La Femme la plus riche du monde

La Femme la plus riche du monde toont met Isabelle Huppert de leegte achter luxe, macht en schijnbaar perfectie — een stijlvolle maar afstandelijke film.

Regie: Thierry Klifa – Speelduur: 123 minuten
Cast:  Laurent Lafitte, Marina Foïs, Isabelle Huppert …
Genre: drama – Originele taal: Frans

Rijkdom opent deuren, maar kan het ook geluk kopen? La Femme la plus riche du monde – de filmtitel alleen al nodigt uit tot nieuwsgierigheid – laat zien hoe de schijn van perfectie en overvloed samengaat met verveling en verlangen. En wie anders dan Isabelle Huppert kan deze rol met zoveel finesse en scherpe humor tot leven brengen?

La Femme la plus riche du monde van Thierry Klifa is losjes gebaseerd op het leven van Liliane Bettencourt, erfgename van L’Oréal en ooit de rijkste vrouw ter wereld, en toont de kanten van luxe, macht en leegte.

Ze leven op een andere planeet​

La Femme la plus riche du monde neemt je mee in het leven van Marianne Farrère, een vrouw met een groot fortuin. Omringd door luxe lijkt ze alles te hebben: macht, status en een naam die deuren opent. Maar achter de designerjurken en galadiners schuilt een diepe verveling. Geld heeft haar alles gegeven, behalve zingeving – en haar publieke imago begint barsten te vertonen.

Om haar imago te herstellen, wordt een exclusief interview en fotoshoot geregeld voor het prestigieuze tijdschrift Selfish. Daar ontmoet Marianne de charmante fotograaf Pierre-Alain (Laurent Lafitte), wiens brutaliteit haar intrigeert. Hij ziet in haar niet alleen een onderwerp, maar ook een kans. Tussen de flitsen van de camera ontstaat een onverwachte klik en wederzijdse bewondering: Marianne laat zich meevoeren door zijn charisma, terwijl Pierre-Alain zijn carrière een nieuwe richting ziet uitgaan. Hoe meer Pierre-Alain krijgt, hoe meer hij verlangt. En wanneer hij te ver dreigt te gaan, besluit Mariannes dochter Frédérique dat het tijd is om in te grijpen.

Charme van de hoofdrolspelers​

Isabelle Huppert zet zonder twijfel een fascinerende vertolking neer. Ze speelt Marianne Farrère op een natuurlijke en elegante manier, met een vleugje scherpe humor. Tegenover haar brengt Laurent Lafitte als fotograaf Pierre-Alain een flamboyante, bijna theatrale energie. Zijn aanwezigheid is onmiskenbaar en soms zo nadrukkelijk dat hij bijna in karikatuur vervalt. Toch zorgt juist die overdrevenheid voor de levendigste momenten in de film.

Hoewel de film sterk gedragen wordt door Huppert en Lafitte, schiet de uitvoering op andere vlakken tekort. Regisseur Thierry Klifa levert een dialooggedreven film waarin hij tot in detail laat zien hoe het leven van Farrère eruitziet. Toch blijft het geheel opvallend eentonig en koel, en missen de scènes dynamiek, waardoor ze nauwelijks indruk maken.

Een opvallend stijlmiddel zijn de terugkerende ondervragingsscènes, waarin de hoofdpersonages tegen een zwarte achtergrond bevraagd worden door een onbekende stem. Helaas voegen deze momenten weinig toe: ze wekken noch nieuwsgierigheid, noch helderheid. In een film die al worstelt met vorm en ritme, passen deze scènes niet goed in het geheel. Wat overblijft, is een film die weliswaar door twee sterke acteurs wordt gedragen, maar inhoudelijk te weinig gelaagdheid biedt.

La Femme la plus riche du monde begint sterk, met boeiende hoofdpersonages en een overtuigende Isabelle Huppert. Laurent Lafitte brengt een theatrale energie die soms overdreven en een beetje irritant is, maar het past bij de dynamiek tussen de personages. Vanaf de eerste ondervragingsscène begint de film echter te haperen: het verhaal verliest zijn samenhang en weet niet langer te boeien. Voor mij werd het steeds moeilijker om de film tot het einde te volgen, waardoor de impact van het sterke begin uiteindelijk niet tot zijn recht komt.

Filmrecensie: La Femme la plus riche du monde
Deze filmrecensie werd eerst gepubliceerd op BeyondGaming