Indringend en ongemakkelijk: een gezin worstelt met armoede, verslaving en dagelijkse strijd in een vervallen hotel.
Regie: Monica Strømdahl – Speelduur: 80 minuten
Cast: Mikal, Jason, Tonya
Genre: documentaire – Originele taal: Engels
Mikal rent door de gangen van een vervallen hotel, zijn enige gezelschap is zijn kat Smokey. Het leven hier lijkt stil te staan; de tv staat dag en nacht aan, en de verveling is overal voelbaar. Dit is Flophouse America: een intiem en confronterend portret van een gezin aan de rand van de samenleving, waar liefde, chaos en verslaving elkaar onafgebroken afwisselen.
Flophouses zijn voor veel Amerikanen de laatste halte vóór dakloosheid. De documentaire opent met harde cijfers: in de Verenigde Staten leven zo’n 34 miljoen mensen in armoede, voor wie een eigen woning onbereikbaar is. In veel gezinnen komt daar nog een verslavingsprobleem bovenop. Ook Mikal groeit op in zo’n kwetsbare situatie. Hij is één van de 7,5 miljoen kinderen die in deze omstandigheden moeten volwassen worden. Filmmaakster Monica Strømdahl volgt Mikal sinds zijn jeugd en brengt de documentaire nu pas uit, omdat hij inmiddels achttien is.
Kind zijn te midden van turbulentie
Mikal is twaalf. Samen met zijn ouders – moeder Tonya en vader Jason – woont hij in een somber, vervallen hotel dat ooit misschien fraai was, maar nu vooral de sporen van uitgebluste levens draagt. Zelfs Smokey, de kat, lijkt te weten dat dit geen plek is om oud te worden. Tonya vertelt haar zoon voortdurend hoeveel ze van hem houdt, maar achter die woorden hangt spanning.
Mikal probeert ondertussen kind te zijn. Hij speelt spelletjes, dwaalt door de gangen van het hotel en helpt in het huishouden, waar de afwas in het bad gebeurt, simpelweg omdat er geen andere plek is. Vader Jason werkt overdag, terwijl Tonya drinkt, rookt en de tijd laat wegvloeien. Voor Mikal is er geen duidelijke richting. Hij moet vooral zelf zijn dagen vullen. Motivatie is een luxe die hij niet kent.
De maaltijden bestaan regelmatig uit afhaaleten. Wanneer Jason op een avond kippenvleugels gaat ophalen, loopt het mis. Onderweg drinkt hij en komt dronken terug. Wat volgt is een explosie: geschreeuw, verwijten, twee volwassenen die tegen elkaar tekeergaan. Daar, tussen hen in maar toch volledig onzichtbaar, ligt Mikal op de bank, zwijgend, wachtend tot de storm voorbij is.
De impact van Flophouse America
Flophouse America volgt het leven van een gezin dat jarenlang worstelt om overeind te blijven. De documentaire toont zonder filter hoe er wordt gedronken, gescholden, geknuffeld en geruzied, en schetst zo een rauw, confronterend beeld van hun bestaan. Het gezin leeft van een laag inkomen: net genoeg voor sigaretten, drank en afhaalmaaltijden. Vader Jason werkt, Mikal gaat naar school maar presteert slecht, terwijl moeder Tonya het grootste deel van de dag op haar kamer ligt. Hoe zij in deze situatie terechtkwam, blijft onverteld. Mikal smeekt zijn ouders te stoppen met drinken, maar de verslaving gaat door.
Regisseur Strømdahl gebruikt het hotel als het enige decor; de camera verlaat zelden de kamer. Dit versterkt de intimiteit en het claustrofobische gevoel, maar beperkt het zicht op het leven buiten het hotel. Ook de statistieken in de proloog over armoede en kwetsbare gezinnen in de VS blijven abstract; oorzaken en gevolgen blijven onbesproken. De scènes in de kamer, waar sigaretten- en alcoholdampen bijna tastbaar zijn en momenten van genegenheid afwisselen met heftige conflicten, zijn schrijnend en aangrijpend. Na verloop van tijd krijgt de documentaire een nog zwaardere toon, waardoor de onontkoombare realiteit van het gezin en de gevolgen van hun tegenslagen duidelijk worden.
Flophouse America is een sterke en indrukwekkende documentaire. De openheid waarmee het gezin hun leven toont, maakt de film wrang, aangrijpend en ongemakkelijk om naar te kijken. Strømdahl laat gelukkig niet alleen pijn, chaos en verslaving zien, maar ook de liefde, humor en kleine momenten die het gezin overeind houden. Tegelijkertijd confronteert de film je met een leven dat je nooit zelf zou willen ervaren en laat het je beseffen hoe kwetsbaar dit gezin is. Deze blik in hun leven maakt de film intens en memorabel
aeyenah 