Verlangen, macht en onderwerping ontmoeten elkaar in Pillion. Harry Lighton neemt je mee in de wereld van D/s-relaties, een complexe dynamiek van controle en overgave. Als debuutfilm kan dit zeker tellen: niet alleen door het thema, maar ook doordat Lighton voor zijn eerste langspeelfilm meteen kan rekenen op Harry Melling en Alexander Skarsgård in de hoofdrollen.
Ik zag Pillion op het Filmfestival van Oostende, waar de film in de spotlight werd gezet. Leden van MSC Belgium (Leather Fetish Community) en Mister Leather Belgium waren aanwezig. Deze groep zet zich al decennia in voor de queer community en mensen met een fetish voor leder, en de vertoning van Pillion was voor hen de aanleiding om in volledige outfit naar Oostende af te reizen. Die aanwezigheid voelde bijzonder passend, omdat de film bewust knipoogt naar de motor- en leathercultuur zonder er een documentaire van te willen maken. Voor zijn research bezocht Lighton de GBMCC, een van de grootste homoseksuele motorclubs van Europa, en koos hij ervoor om echte leden te casten. Ik nam plaats in de stoelen van Kinepolis, tussen deze opvallende aanwezigen, en voelde me meteen op mijn gemak.
Regie: Harry Lighton – Speelduur: 106 minuten
Cast: Harry Melling, Alexander Skarsgård …
Genre: drama – Originele taal: Engels
Colin achterop
Het verhaal volgt Colin (Harry Melling), een verlegen parkeerwachter die bij zijn ouders woont. Hoewel hij verlangt naar liefde, lijken zijn pogingen om een vriendje te vinden telkens op niets uit te draaien. Tot op een avond in een kroeg, waar hij samen met zijn a-capellazanggroepje optreedt, krijgt zijn leven onverwacht een andere wending. De grote, knappe en mysterieuze motorrijder Ray (Alexander Skarsgård) stapt op hem af en drukt hem zwijgend een briefje in de hand.
Wat begint als een ontmoeting vol spanning en nieuwsgierigheid, groeit al snel uit tot een relatie gebaseerd op een duidelijke machtsverhouding. Ray, zwijgzaam, gehuld in leer en met een natuurlijke autoriteit, neemt de leiding, terwijl Colin zich gewillig laat meevoeren in een wereld die hem tegelijk intimideert en aantrekt. Hij trekt in bij Rays sober ingericht appartement en laat zijn repetities met het zanggroepje achter zich. In ruil voor Rays aandacht en goedkeuring neemt Colin huishoudelijke taken op zich: koken, schoonmaken en ’s nachts op de vloer slapen, terwijl Ray zelf comfortabel in bed slaapt.
De emotionele kern van Pillion
Binnen dit filmgenre is er één subgenre dat in de mainstream nog weinig aandacht krijgt: films over BDSM-praktijken. In tegenstelling tot de vaak oppervlakkige weergaven van fetisjisme in populaire films zoals Fifty Shades, voelt Pillion echter aan.
Harry Lighton regisseert met overtuiging en een duidelijke visie. Met een strak script, gebaseerd op de roman Box Hill van de Britse auteur Adam Mars-Jones, laat de film zowel de ongemakkelijkheid als de intensiteit van deze levensstijl zien. Tegelijkertijd belicht de film hoe anderen hiernaar kijken, zoals Colins ouders, die voorzichtig proberen zijn nieuwe relatie te begrijpen. Ook de vriendschappen en groepsdynamiek spelen een belangrijke rol; zelfs een bijzondere kampeertrip met andere dominante motorrijders wordt overtuigend in beeld gebracht. Daarbij durft Pillion zichzelf soms bizar of grappig te tonen, waardoor het verhaal menselijk en herkenbaar blijft.
De film laat zien hoe Colins onderwerping aan Ray hem eerst een gevoel van vrijheid geeft: een ontsnapping aan de last van keuzes en de eentonigheid van zijn bestaan. Hij voelt zich echter nog steeds eenzaam met momenten. Pillion laat zien dat iedereen alles doet om liefde te vinden en zich verbonden te voelen.
Alexander Skarsgård levert een fascinerende prestatie als Ray, een personage dat grotendeels bestaat uit wat hij níét zegt. Hij gebruikt zijn imposante gestalte en intrigerende presence om een figuur te creëren die zowel onweerstaanbaar verleidelijk als gereserveerd is. Toch laten flitsen van genegenheid zien dat Ray ook een kwetsbare kant heeft. De energie die ontstaat uit Mellings uitbundige enthousiasme tegenover Skarsgårds kalme, ingetogen aanwezigheid vormt de hartslag van de film. Ondanks hun verschillen zijn zij samen het onverwachte, maar onweerstaanbare “vreemde duo” dat Pillion zijn emotionele diepgang en charme geeft.
Pillion is een sterke en intrigerende film die dubbel aanvoelt. Het verhaal laat zien hoe liefde, macht en kwetsbaarheid met elkaar verweven zijn, terwijl de relatie tussen Colin en Ray intens en somber blijft. Een pluspunt: het was moeilijk om Skarsgårds naaktheid niet op te merken, en ik was mij bewust dat ik mijn objectiviteit over de film hierdoor tijdelijk parkeerde bij Kinepolis. Maar even serieus: Pillion is een fascinerende film en zeker het kijken waard.
aeyenah 