Filmrecensie: Renovation

Is het gras altijd groener aan de overkant? In Renovation van Gabrielė Urbonaitė staat Ilona op een kruispunt in haar leven. Op haar dertigste verlangt ze naar een stabiel gezinsleven en verhuist ze met haar vriend Matas naar een perfect appartement.

Regie: Gabriele Urbonaite – Speelduur: 90 minuten
Cast: Zygimante Elena Jakstaite, Sarunas Zenkevicius …
Genre: drama – Originele taal: Engels, Litouws

Maar zodra de renovatie van het gebouw begint, komen niet alleen de scheuren in de muren aan het licht; ook Ilona’s innerlijke onzekerheden worden zichtbaar. Het constante lawaai maakt concentratie op haar werk bijna onmogelijk, wat haar woede opwekt, terwijl Matas opvallend onbewogen blijft. Ondertussen sluit Ilona een onverwachte vriendschap met Oleg, een Oekraïense bouwvakker. Wanneer ze hem vertelt dat ze gedichten schrijft, begint ze daar daadwerkelijk mee, en deze nieuwe band verdiept haar twijfels: wil ze zich wel echt settelen en een gezin stichten, of lonkt een ander pad?

Ilona en Matas lijken op het eerste gezicht een perfect stel: er heerst rust in hun relatie en de gezamenlijke inrichting van hun appartement symboliseert een nieuwe stap – van het rangschikken van boeken tot het kiezen van kleuren. Toch wordt al snel duidelijk dat Ilona worstelt met onzekerheid. Ze verlangt naar een perfecte toekomst, maar wat die toekomst precies inhoudt, blijft voor haar onduidelijk.

De film maakt opvallend weinig gebruik van muziek; de spanning en emotie worden volledig gedragen door de acteerprestaties. Zygimantė Elena Jakštaite, die Ilona vertolkt, levert een uiterst natuurlijke en overtuigende prestatie die de innerlijke strijd van haar personage indringend overbrengt.

Ook de visuele stijl van Renovation valt op. Het gebruik van reflecties en transparante oppervlakken versterkt de thematiek van de film: de relaties tussen de personages en de scheuren in hun leven die aan de oppervlakte komen, maar tegelijkertijd proberen te worden verborgen. De film speelt zich vrijwel volledig af in het appartement, waardoor de claustrofobische sfeer voelbaar wordt. Door de camera voornamelijk binnenshuis te houden, ervaart de kijker Ilona’s beklemming en frustratie bijna tastbaar.

Met een speelduur van ongeveer 90 minuten vertelt Renovation een strak en meeslepend verhaal dat zowel visueel als emotioneel sterk is. Het is een subtiele maar indringende verkenning van persoonlijke verlangens, twijfel en de prijs van ogenschijnlijke perfectie.

Filmrecensie: Renovation