Regie: Gustav Möller – Speelduur: 100 minuten
Cast: Sidse Babett Knudsen, Sebastian Bull, Dar Salim …
Genre: Drama – Originele taal: Deens
Het zoemende geluid van een elektrische gevangenispoort is voor velen herkenbaar, zelfs voor wie nog nooit een gevangenis van binnen heeft gezien – we kennen het uit tal van films en documentaires. Een gevangenisdrama moet daarom trouw blijven aan de typische kenmerken van een gevangenis: de cellen, de eigen taal, de vaste routines en de strikte veiligheidsmaatregelen. Het is binnen dit genre een uitdaging om vernieuwend te zijn. Sons (Vogter) is de tweede langspeelfilm van de Zweedse regisseur Gustav Möller.
Gustav Möller studeerde in 2015 af aan de Deense filmschool, waar hij de Next Nordic Generation Award won voor zijn afstudeerfilm In Darkness. In 2018 maakte hij zijn debuut met de psychologische thriller The Guilty (Den skyldige), die wereldwijd veel lof ontving. Jake Gyllenhaal produceerde en speelde in de Engelstalige remake, die in 2021 op Netflix verscheen.
Het gevangenisregime
Gevangenisbewaker Eva (Sidse Babett Knudsen) is een opgewekte cipier die elke morgen het ontbijt uitdeelt aan de gevangenen en telkens vriendelijk vraagt hoe ze hebben geslapen. De gevangenisvleugel waar Eva werkt, huisvest gevangenen die kleine vergrijpen hebben begaan, wat ruimte biedt voor ontspanning zoals yoga- en wiskundelessen.
Op een dag, terwijl Eva uit het raam naar de binnenplaats kijkt, verandert haar uitdrukking bij het zien van een groep nieuwe gevangenen die uit een transportbusje stapt. Onder hen bevindt zich gevangene nummer 17, Mikkel (Sebastian Bull). Vanaf dat moment wordt Eva merkbaar gespannen en raakt ze geobsedeerd door deze nieuwe gevangene. Niet veel later zorgt ze ervoor dat ze wordt overgeplaatst naar de zwaarbeveiligde vleugel waar Mikkel, die een gevangenisstraf van zestien jaar uitzit, verblijft. Eva wil dicht bij hem zijn, heel dichtbij.
Sons – filmen in een beperkte ruimte
Sons is een film die zich afspeelt binnen een beperkte ruimte, waardoor we het hoofdpersonage Eva van heel dichtbij leren kennen. Het gebruik van het 4:3-formaat versterkt deze benadering nog meer. Sidse Babett Knudsen levert een krachtige acteerprestatie die ons direct verbindt met Eva. Door het gebrek aan afstand tot haar creëert regisseur Gustav Möller een directheid die perfect past bij de film. Möller toont zijn vaardigheid door de camera behendig te laten bewegen binnen gesloten en smalle ruimtes; de hekken en ramen met tralies benadrukken niet alleen de beklemmende omstandigheden van de gevangenen, maar ook die van de bewakers.
Als kijker word je voortdurend geconfronteerd met de kloof tussen recht en rechtvaardigheid. Möller laat een deels corrupt systeem zien waarin de gevangenis haar eigen wetten voorschrijft. De spanningen escaleren naarmate de film vordert, met meer vechtscènes en woede-uitbarstingen. Op het hoogtepunt van deze gebeurtenissen introduceert Möller Mikkels moeder, wat het verhaal een nieuwe dynamiek geeft.
Sons vertoont een zekere voorspelbaarheid, waardoor het plot in deze thriller niet echt mysterieus wordt gehouden. Juist daarom sprak de originele Deense titel Vogter (bewaker) mij meer aan, vanwege zijn bredere betekenis.
Sons is een psychologische thriller waarin de gevangenisomgeving een constante bron van spanning vormt, die elk moment kan escaleren in geweld. Regisseur Möller vertelt het verhaal zonder omwegen, maar weeft tegelijkertijd subtiel de complexe dynamiek tussen persoonlijk trauma en machtsverhoudingen. Met sterke vertolkingen van de hoofdrolspelers creëert hij een indringende sfeer die gedurende de volle 100 minuten weet te boeien en beklijven.
aeyenah 