
Jim Queen springt meteen in het oog met zijn energieke muziek, scherpe humor en kleurrijke animatiestijl. Op het eerste zicht lijkt het een overdreven en grappige animatiefilm die zich volledig laat gaan in zijn absurditeit: Jim Queen heeft duidelijk alle ingrediënten in huis. Maar hoe langer de film duurt, hoe duidelijker het wordt dat er achter die kleurrijke chaos meer schuilt dan je eerst zou denken.
Regie: Nicolas Athane, Marco Nguyen – Speelduur:80 minuten
Stemmencast: Alex Ramirès, Jérémy Gillet, Philippe Katerine …
Genre: animatie – Originele taal: Frans
De film is geregisseerd door Marco Nguyen en Nicolas Athané, die bekendstaan om hun werk bij de animatiestudio Bobbypills. Jim Queen werd bovendien geselecteerd voor het Festival van Cannes 2026, waar hij in de categorie Midnight Screenings werd vertoond. Deze selectie toont aan dat de film niet alleen als entertainment bedoeld is, maar ook internationaal wordt erkend als een opvallende en gedurfde animatiefilm. Bobbypills heeft in korte tijd verschillende opvallende projecten uitgebracht, zoals Crisis Jung, Vermin, Peepoodo & the Super Fuck Friends en later ook internationale samenwerkingen zoals Captain Laserhawk en de animatie-adaptatie van Dead Cells.
Help, ik word hetero!
Zingende, gespierde mannen en een wereld vol pracht en praal: zo worden we ondergedompeld in het leven van Jim Parfait, een populaire fitness-influencer die trots zijn perfecte sixpack en charismatische uitstraling etaleert. Hij leeft van aandacht, bewondering en een eindeloze stroom verliefde volgers. Maar zijn zorgeloze bestaan stort plots in wanneer hij ontdekt dat hij besmet is met een mysterieuze soa, “heterosis” genaamd. Deze aandoening verandert homoseksuele mensen langzaam in heteroseksuelen. Tot zijn afgrijzen merkt Jim hoe zijn lichaam en identiteit beginnen te veranderen: zijn gespierde buikspieren verdwijnen, zijn gevoel voor mode vervaagt en uiteindelijk kust hij zelfs een vrouw.
In paniek besluit hij op zoek te gaan naar een geneesmiddel om deze vreemde transformatie te stoppen. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij Lucien, een jonge fan die worstelt met zijn eigen coming-out en in Jim een inspiratiebron ziet. Lucien blijkt niet alleen zijn trouwste bondgenoot, maar ook de zoon van premier Christine Bayer, die de afname van homoseksualiteit net als positief nieuws ziet.
Samen trekken Jim en Lucien eropuit om een mogelijke remedie te vinden en zo het “uitsterven” van homoseksualiteit te voorkomen. Gaandeweg groeit hun band: Lucien helpt Jim hoop te houden en een oplossing te zoeken, terwijl Jim op zijn beurt Lucien de moed geeft om eerlijk te zijn tegenover zijn moeder over wie hij werkelijk is.
Wanneer humor de spiegel voorhoudt
De animatoren hebben duidelijk plezier gehad tijdens het maken van de film, want Jim Queen zit vol met visuele grappen en over-the-top details die voortdurend blijven opduiken. De film barst van de energie en creativiteit. Het is een satire die niemand spaart. Zo verliezen de homoseksuele personages plots hun gevoel voor ritme en zang tijdens karaoke, en nog erger: naast hun nieuwe aantrekking tot vrouwen beginnen ze ook nog eens de regels van voetbal te begrijpen. Deze absurde omkeringen zorgen voor veel humor, maar ook voor een scherpe ondertoon. In een context waarin LGBTQ+-thema’s vaak gevoelig liggen, biedt Jim Queen een opvallend politiek en satirisch antwoord. De boodschap van relativering komt des te sterker over omdat niemand gespaard wordt. Doordat de film overal de spot mee drijft, raakt hij vaak precies de kern.
Uiteindelijk vertelt Jim Queen het tijdloze verhaal van tegenpolen die elkaar aantrekken. Aan de ene kant staat Jim, die een glamoureus, bewonderd maar ook erg egocentrisch leven leidt. Aan de andere kant staat Lucien, een jonge homoseksuele man die nog onzeker is en ervan droomt zijn idool ooit te ontmoeten, maar daardoor ook onvermijdelijk teleurgesteld raakt. De film neemt je mee op een wervelwind door verschillende subculturen, fetisjen en groepen binnen de queer community, die allemaal op hun eigen manier worden voorgesteld.
De animatiestijl van Bobbypills is kleurrijk en expressief en past goed bij het verhaal, dat moderne angsten en gevoeligheden op een speelse manier verpakt. De film gebruikt felle beelden en overdrijving om serieuze thema’s toegankelijk te maken. Zoals Jim aan het begin zegt: “Wees jezelf, want alle anderen zijn al bezet.” Die gedachte loopt als een rode draad door de film.
Jim Queen is een wilde maar verrassend gelaagde animatiefilm. Vanaf het begin laten de regisseurs zien wat voor soort film je mag verwachten: de film opent met een shot van overdreven gespierde mannen die aan het gewichtheffen zijn, ondersteund door energieke muziek. Dat zet meteen de toon voor de rest van de film. De film is af en toe wat herhalend in zijn grappen, maar blijft wel boeiend. Het is vooral een leuke en toffe film, eentje die niet in je kijklijst mag ontbreken als je van satire houdt.




