In 1986 trokken zes jonge ontwerpers met hun collecties naar de British Designer Show in Londen. Zonder contacten in de modewereld probeerden ze hun werk onder de aandacht te brengen. Ze kregen geen financiële steun en hadden geen uitnodigingen voor mode-evenementen. Wat ze wél hadden, was een uitgesproken eigen visie op mode en de ambitie om die met de wereld te delen. Het bleek het begin van een verhaal dat de internationale modewereld voorgoed zou veranderen.
In The Six brengt filmmaker Reiner Holzemer de zes ontwerpers achter de Antwerpse Zes opnieuw samen: Ann Demeulemeester, Dries Van Noten, Walter Van Beirendonck, Dirk Van Saene, Marina Yee en Dirk Bikkembergs. Aan de hand van gesprekken, foto’s en archiefbeelden blikt de documentaire terug op hun beginjaren, hun doorbraak en de wegen die ze daarna insloegen.
Regie: Reiner Holzemer – Speelduur: 88 minuten
Genre: documentaire – Originele taal: Engels
De beginjaren
De film begint bij de aanvang van hun studies aan de Koninklijke Academie in Antwerpen. Een belangrijke figuur in die beginperiode was hun leerkracht Mary Prijot. Haar boodschap was duidelijk: “Je moet eerst en vooral tekenen, en nog tekenen. Dat is de enige taal die een modeontwerper heeft.” Prijot was een leerkracht met pit en uitgesproken ideeën. Zo moesten meisjes hun haar bijeenhouden en hoorde vrouwelijke kleding volgens haar tot onder de knieën en over de ellebogen te vallen, omdat ze die lichaamsdelen lelijk vond. De zes lieten zich echter niet zomaar in dat keurslijf dwingen. Integendeel, ze gingen er graag tegenin. Juist door zich af te zetten tegen bestaande regels, werden ze gedwongen na te denken over wie ze waren, wat ze wilden en welke richting ze met hun werk uit wilden.
Ik heb altijd veel bewondering gehad voor de manier waarop modeontwerpers hun ideeën op papier zetten, en The Six biedt een boeiende inkijk in dat creatieve proces. Het is fascinerend om te zien hoe ieder van hen kleding op een andere manier benadert, welke vormen en silhouetten hen aanspreken en hoe een eerste idee uitgroeit tot een concreet ontwerp. Nog voor een kledingstuk daadwerkelijk bestaat, wordt er op papier al een hele wereld gecreëerd.
Samen maar toch apart
De documentaire steunt op een combinatie van archiefmateriaal, foto’s en interviews met de zes ontwerpers. Die gesprekken werden afzonderlijk opgenomen en vormen samen het verhaal. Daarbij krijgt iedere ontwerper ongeveer evenveel aandacht, wat recht doet aan hun individuele parcours en uiteenlopende persoonlijkheden. Toch was die aanpak niet altijd even geslaagd. Hoewel de interviews inhoudelijk interessant zijn, begint de afwisseling tussen de afzonderlijke gesprekken na verloop van tijd vermoeiend aan te voelen. De ontwerpers samen aan het woord laten, had de film mogelijk meer dynamiek gegeven en de onderlinge relaties en verschillen nog tastbaarder kunnen maken.
Ook de keuze om alle gesprekken in het Engels te voeren, vond ik opmerkelijk. Hoewel de Antwerpse Zes internationaal doorbraken, zijn ze onlosmakelijk verbonden met hun Vlaamse achtergrond. Door hen in het Engels te laten spreken, gaat naar mijn gevoel een stukje van hun typische Vlaamse identiteit verloren. Hun manier van spreken, hun humor en de vanzelfsprekendheid waarmee ze zich in hun eigen taal uitdrukken, maken immers ook deel uit van wie ze zijn.
Wat The Six uiteindelijk duidelijk maakt, is dat de invloed van de Antwerpse Zes veel verder reikt dan hun doorbraak in de jaren tachtig. Bijna vier decennia later is hun nalatenschap nog altijd voelbaar en vormt ook de Koninklijke Academie in Antwerpen een belangrijke weerspiegeling van die erfenis. Misschien ligt hun grootste verdienste niet alleen in de kleding die ze maakten, maar vooral in hun vermogen om bestaande regels in vraag te stellen en een eigen taal te ontwikkelen. Een taal die, zoals Mary Prijot het al benadrukte, begint bij tekenen.
