Ik hou van recensies schrijven, en ook van de korte mini-recensies die ik op Facebook plaats. Maar in deze rubriek probeer ik eens iets anders: tien spontane gedachten, gewoon zoals ze tijdens het kijken in mij opkomen.

• The Long Walk. Tijd genoeg dus voor tien gedachten tijdens het kijken!
• Een verfilming van Stephen Kings roman (geschreven onder het pseudoniem Richard Bachman). Bij Stephen King-verfilmingen is het voor mij altijd alles of niets. Nooit echt “mwah” (Het boek heb ik trouwens niet gelezen.)
• De jonge cast oogt in het begin wat onwennig.
• Wacht eens… waar ken ik The Major van? Even spieken. Mark Hamill?! Die had ik even niet herkend.
• Waarom blijven films over dodelijke competities toch zo fascinerend? The Hunger Games, Alice in Borderland… ik blijf ernaar kijken.
• Visueel zit het alvast goed. Geen overdreven fratsen, gewoon sterk in beeld gebracht.
• Uiteindelijk stelt de cast helemaal niet teleur. Ik had gewoon even tijd nodig om erin te komen.
• Eigenlijk is die lange wandeling gewoon een metafoor voor het leven. Je maakt vrienden, je verliest mensen onderweg, je botst op egoïsten en je blijft, hoe zwaar ook, stap voor stap verdergaan.
• Het concept is simpel, maar het blijft werken. De spanning komt niet uit actie, maar uit de vraag wie de volgende is die zal breken (wie er overblijft, is misschien niet de grootste verrassing).
• Eindbalans? Een prima, onderhoudende Stephen King-verfilming. Misschien niet meteen een nieuwe klassieker, maar wel eentje die je onderweg meer te vertellen heeft dan je op het eerste gezicht zou denken.