Regie:  Saeed Roustaee – Speelduur: 131 minuten
Cast: Parinaz Izadyar, Payman Maadi, Soha Niast, …
Genre: drama – Originele taal: Perzisch

Na de vertoning van Leila’s Brothers kreeg Roustaee een gevangenisstraf van zes maanden opgelegd wegens de inhoud van zijn film. Zijn situatie toont de moeilijke omstandigheden waarin veel Iraanse filmmakers moeten werken. Toch blijven cineasten als Roustaee krachtige en menselijke verhalen vertellen, zelfs wanneer daar grote persoonlijke risico’s aan verbonden zijn.

Een kettingreactie​

Woman and Child vertelt het verhaal van Mahnaz, een weduwe die haar twee kinderen alleen opvoedt. Haar dochter Neda is een voorbeeldig meisje, maar haar zoon Aliyar is de complete tegenpool. Hij is opstandig, manipuleert iedereen om zich heen en pest constant zijn jongere zus. Zo laat hij zijn oma betalen met de belofte dat hij zijn huiswerk zal maken, om het vervolgens aan Neda uit te besteden voor slechts een fractie van het geld dat hij van zijn oma heeft ontvangen.

Wanneer de charmante ambulancier Hamid haar ten huwelijk vraagt, lijkt Mahnaz uitzicht te krijgen op een gelukkiger leven. Maar Hamid wil zijn conservatieve ouders, die voor de huwelijksformaliteiten op bezoek komen, voorlopig niets vertellen over haar kinderen. Om hem tegemoet te komen, haalt Mahnaz al hun spullen uit huis en stuurt ze Aliyar en Neda tijdelijk naar hun grootvader van vaderskant. Die beslissing zet een kettingreactie in gang die niemand nog kan tegenhouden.

De situatie escaleert nog meer wanneer Hamid plots zijn interesse in Mahnaz verliest zodra hij haar zus Mehri ontmoet. Zijn huwelijksplannen slaan om en hij besluit dat híj met Mehri wil trouwen. Terwijl Mahnaz wanhopig probeert de controle over haar leven en haar familie te bewaren, wordt het gezin nogmaals getroffen door een ingrijpende tragedie.

Geen helden, alleen mensen​

De film neemt rustig de tijd om de personages en hun onderlinge relaties te introduceren, maar bouwt op naar een steeds hoger tempo. Kleine keuzes groeien uit tot ingrijpende gevolgen. Dat ritme vraagt om een nauwkeurige montage, en daarin blinkt Woman and Child uit. De montage, cameravoering en beeldregie sluiten naadloos op elkaar aan, waardoor de film technisch bijzonder sterk in elkaar zit.

Ook de volledige cast levert indrukwekkende prestaties. Parinaz Izadyar maakt van Mahnaz een bijzonder personage. Ze is een moeder die haar zoon Aliyar, ondanks zijn problematische gedrag, blijft verdedigen, maar zichzelf tegelijkertijd vrijpleit van elke verantwoordelijkheid. In haar zoektocht naar gerechtigheid toont ze vastberadenheid, maar ook een opvallend gebrek aan zelfreflectie.

Ook Hamid is verre van een klassieke held. Achter zijn charmante façade schuilt een opportunistische man die deals sluit met artsen om extra geld te verdienen en die zonder veel scrupules zijn huwelijksplannen omgooit zodra hij Mehri ontmoet. Geen van de hoofdpersonages is echt sympathiek. Roustaee weigert zijn personages te idealiseren en toont hen als complexe mensen die voortdurend balanceren tussen eigenbelang, liefde, schuld en verantwoordelijkheid. Daardoor blijven hun keuzes, hoe frustrerend of pijnlijk ook, menselijk en herkenbaar.

Woman and Child is een bijzondere film en vooral een intens, maar dan ook écht intens familiedrama. Het is zo’n verhaal waarbij je op het einde even moet bekomen. Roustaee weet opnieuw menselijke conflicten bloot te leggen en creëert met Mahnaz een complex personage dat tegelijk medeleven en gigantische frustratie oproept. De ene emotionele klap volgt de andere op en op bepaalde momenten balanceert Woman and Child daardoor gevaarlijk dicht tegen melodrama aan. Maar net wanneer het allemaal wat te veel dreigt te worden, houden de sterke acteerprestaties, het tempo en het scherpe portret van een familie die langzaam uit elkaar valt de film overeind. Woman and Child mist misschien de slagkracht van Leila’s Brothers, maar het blijft een film die binnenkomt.