Regie: Rachel Lambert – Speelduur: 94 minuten
Cast: Daisy Ridley, Dave Merheje, Parcesh Cheena …
Genre: drama – Originele taal: Engels
Het rustige type op kantoor, de introverte collega die comfort vindt in de stilte van haar eigen gedachten, die weinig behoefte heeft aan sociale interacties en zich liever concentreert op haar taken. Het is een uitdaging om een film te maken over iemand die haar gevoelens voor zichzelf houdt, maar toch gaat Sometimes I Think About Dying deze uitdaging aan en neemt je mee in de wereld van Fran.
Sometimes I Think About Dying is geregisseerd door Rachel Lambert en het script werd geschreven door Stefanie Abel Horowitz, Kevin Armento en Katy Wright-Mead. De film behandelt een breed scala aan thema’s, waaronder sociale angst en melancholie. Ondanks het aansnijden van zware onderwerpen en het overbrengen van leed, zijn er ook verrassend grappige en warme momenten.
De collega’s
Fran leidt een rustig leven in een klein stadje waar ze werkt als kantoorbediende en vasthoudt aan een strikte dagelijkse routine. Ze omarmt haar eenzaamheid en vermijdt gesprekken met collega’s, ze focust zich op haar werk terwijl anderen klagen over kantoorperikelen en hun alledaagse beslommeringen. Op het moment dat een collega met pensioen gaat, moet ze enkele woorden op een kaartje schrijven maar zelfs dat lukt haar nauwelijks, omdat ze eigenlijk niets tegen deze collega te zeggen heeft. Thuis leidt ze een even eenzaam leven, volgens een routine van eten en op tijd naar bed gaan, terwijl ze dagdroomt over haar eigen dood. Fran observeert de mensen om zich heen – daar is ze goed in. Haar verlangen om te ontsnappen aan leegte wordt gevoed door fantasieën over de dood.
Wanneer Robert, een nieuwe collega ter vervanging van de gepensioneerde collega, zich bij het team voegt wordt al snel duidelijk dat hij zijn cv net iets overdreven heeft en eigenlijk maar weinig werkervaring heeft. Robert heeft hulp nodig en Fran lijkt de enige te zijn die dit opmerkt. Via korte tekstberichten helpt ze hem verder, wat al snel leidt tot een vriendschap. Voordat ze het beseft, gaat ze met hem naar een film, gevolgd door taart in een plaatselijk restaurant. En dan nodigt de serveerster, met wie Robert bevriend is, hen uit voor een feestje.
Sometimes I Think About Dying – Routine en eenvoud
Daisy Ridley schittert in haar rol als Fran, waarbij ze een discreet maar ook nieuwsgierig personage tot leven brengt. Met een soms humoristische benadering laat Ridley je op een boeiende manier Frans perspectief ontdekken. Tegelijk brengt Dave Merheje, die de rol van collega Robert vertolkt, met zijn warme, doch onhandige karakter een opmerkelijk contrast met Frans persoonlijkheid. De dynamiek tussen Fran en Dave onthult een unieke relatie, doordrenkt met een geweldige chemie.
De morbide gedachten die Fran heeft, zijn eerder meditatief en dienen als een metafoor voor haar verlangen om te ontsnappen aan haar alledaagse bestaan. Op rustige momenten dwaalt Frans geest af naar een bos, waar ze zich haar eigen lijk voorstelt, rottend op de grond. Ze verlangt ernaar te blijven waar ze is, maar tegelijkertijd wil ze ergens anders zijn. Sometimes I Think About Dying toont een diepmenselijke ervaring, zoekend naar enige verbinding in een isolerende wereld.
De cinematografie en muziek dragen aanzienlijk bij aan de verhaalvertelling, waarbij de soundtrack bijna beklemmend is en de sfeer versterkt. Door gebruik te maken van een gedempt kleurenpalet en eenvoudige scenering, weerspiegelt de film op treffende wijze de staat van Fran. Elke scène is zorgvuldig gekozen om perfect in harmonie te zijn met het ritme van haar leven.
Sometimes I Think About Dying is een film die indruk maakt door stilte en eenvoud. Zowel de cinematografie, het verhaal en de muziek dragen bij aan een nauwkeurige weergave van Frans leven. Met een speelduur van 93 minuten is de film prima getimed en Daisy Ridley is perfect gecast voor deze rol. Sometimes I Think About Dying heeft een unieke stijl die mij aangenaam heeft verrast.
aeyenah 